dyplom studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych magisterskich

Studia mogą podjąć osoby posiadające:

Dokument potwierdzający posiadanie kwalifikacji logopedycznych - dyplom lub świadectwo ukończenia studiów.

Uczestnikami studiów podyplomowych mogą być absolwenci dowolnych studiów wyższych drugiego stopnia (lub jednolitych magisterskich) posiadający kwalifikacje uprawniające do wykonywania zawodu logopedy.

W przypadku posiadania tytułu zawodowego magistra, ale nieposiadania pełnych kwalifikacji logopedycznych, kandydat musi spełniać warunki stawiane logopedom pracującym w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorstwami, na mocy "Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorstwami". W sytuacjach niejednoznacznych ostateczną decyzję o przyjęciu na studia podejmuje ich kierownik.

dokonanie zgłoszenia/dostarczenie dokumentów

1. Rekrutacja odbywa się bez egzaminów wstępnych.
O przyjęciu na studia decyduje kolejność zgłoszeń, z zastrzeżeniem postanowień pkt 2.
2. Preferencyjne zasady rekrutacji, polegające na przyjęciu poza kolejnością zgłoszeń nie więcej niż 3 osób, przewidziane zostały dla osób zgłoszonych przez szpitale uczestniczące w porozumieniu z dnia 20 czerwca 2017 roku w sprawie podjęcia współpracy w zakresie utworzenia „Uniwersyteckiej Sieci Szpitali Szkolących”. 

Zdobywane podczas studiów kompetencje i umiejętności neurologopedyczne i audiofonologiczne wynikają wprost ze Standardów postępowania logopedycznego (Grabias, Panasiuk, Woźniak 2015 r.) – uznanego w całej Polsce zestawu wzorcowych scenariuszy postępowania logopedycznego, w tym neurologopedycznego i audiofonologicznego. Ścisłe powiązanie efektów kształcenia studiów z treścią Standardów pozwoli absolwentom prowadzić diagnozę i terapię neurologopedyczną i/lub audiofonologiczną zaburzeń mowy związanych z: niewykształconą kompetencją językową, zaburzeniami sprawności realizacyjnych, rozpadem sprawności językowych i komunikacyjnych. Tym samym podczas studiów są przekazywane treści umożliwiające wykonywanie diagnoz i prowadzenie terapii neurologopedycznej noworodków i wcześniaków, dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, młodzieży, dorosłych, osób w wieku senioralnym, starzejących się fizjologicznie i dementywnie oraz znajdujących się w stanie paliatywnym, dotkniętych chorobami ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, w tym zaburzeniami psychicznymi oraz problemami otolaryngologicznymi, foniatrycznymi, audiologicznymi, tj. audiofonologicznymi.  

Profil studiów jest zgodny z ogólnoeuropejskimi trendami wynikającymi z ustaleń IALP-u – Międzynarodowego Stowarzyszenia Logopedów i Foniatrów (International Associations of Logopedics and Phoniatrics) i CPLOL-u – Komitetu Stałej Łączności Ortofonistów/Logopedów Unii Europejskiej (Comité Permanent de Liaison des Orthophonistes-Logopèdes de l’Union Européenne), a dotyczącymi przede wszystkim: poszerzania obszaru poszukiwań badawczych i praktyki wykonywania zawodu o rejony wykraczające poza terapię dotyczącą tylko mówienia i rozumienia, włączania w refleksję neurologopedyczną komunikacji niewerbalnej i społecznych uwarunkowań zachowań językowych, w tym czynnika „jakości życia”. Stąd tak duży nacisk w programie studiów na tzw. neurologopedię przypadków ciężkich i treści stricte medyczne. By nadążyć za europejskimi standardami, studia oferują: transdyscyplinarne, homogeniczne ujęcie treści z zakresu audiologii, foniatrii i otolaryngologii, co pozwoliło utworzyć spójny blok audiofonologiczny, nowatorskie ujęcie problematyki gerontologopedycznej, m.in. poprzez zunifikowanie treści geriatrycznych z psychiatrycznymi, włączeniem do programu studiów, co znajduje odzwierciedlenie w efektach kształcenia, zupełnie nowych, obszernych zakresowo treści, tj. elementów neonatologopedii, logopedii paliatywnej oraz zagadnień mowy osób dotkniętych autyzmem, dużą liczbę godzin dydaktycznych z zakresu neuroobrazowania strukturalnego i czynnościowego, położenie zdecydowanie większego nacisku na treści praktyczne w zakresie zagadnień z patologicznej niepłynności mówienia.  

Studia w pełni przygotowują logopedów do wykonywania zawodu neurologopedy (kod: 229403), którego kompetencje (wiedza) i umiejętności (sprawności zawodowe) umożliwiają przeprowadzanie pełnej diagnozy zaburzeń mowy pochodzenia neurologicznego, wynikających ze zmian zachodzących w ośrodkowym i obwodowym układzie nerwowym. Dodatkowo studia przygotowują do wykonywania pogłębionej diagnozy zaburzeń mowy o charakterze audiofonologicznym, tj. wynikających z problemów otolaryngologicznych, foniatrycznych, audiologicznych.

• Opis i efekty uczenia się
• Szczegółowe informacje i plan studiów

Celem studiów jest przekazanie treści umożliwiających prowadzenie terapii neurologopedycznej noworodków i wcześniaków, dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, młodzieży, dorosłych, osób w wieku senioralnym, starzejących się fizjologicznie i dementywnie oraz znajdujących się w stanie paliatywnym, dotkniętych chorobami ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, w tym zaburzeniami psychicznymi, oraz problemami otolaryngologicznymi, foniatrycznymi, audiologicznymi. By cele te zrealizować, kształcimy najwyżej wykwalifikowanych neurologopedów, posiadających dodatkowo rozległe kompetencja zawodowe z zakresu audiofonologii. 

Uszczegóławiając, absolwenci studiów posiadają wiedzę i sprawności z zakresu: 

• neurologii dziecięcej i osób dorosłych, geriatrii, psychiatrii dziecięcej i osób dorosłych, neonatologii, audiofonologii, w szczególności z otolaryngologii, foniatrii, westybulologii i audiologii, medycyny paliatywnej, onkologii, pozwalającą integrować zagadnienia logopedyczne z medycznymi; 
• mózgowej organizacji funkcji językowych oraz psychologicznych, neurolingwistycznych, neuropsychologicznych i kognitywnych podstaw rozumienia i produkcji mowy, w tym mowy zaburzonej lub niedokształconej;
• obwodowych determinant rozwoju i zaburzeń mowy zgodnie z najnowszą wiedzą orofacjologopedyczną; 
• zaburzeń mowy pochodzenia korowego, podkorowego i psychogennego u dzieci i osób dorosłych, m.in. takich jak: alalia, alalia prolongata, niedokształcenie mowy o typie afazji, afazja dziecięca, SLI, DLD, SORM, NORM, oligofazja, afazja, pragnozja, mowa osób dotkniętych chorobami dementywnymi, schizofazja dziecięca i osób dorosłych, jąkanie, giełkot, mowa w ASD, dyzartria,anartria, w tym w mpd., alalia audiogenna, dyslalia audiogenna, mowa osób dotkniętych epilepsją, mowa osób laryngektomowanych i in.; 
• medycznych (neurologicznych, audiologicznych, foniatrycznych, otolaryngologicznych, geriatrycznych, psychiatrycznych, neonatologicznych, pediatrycznych, onkologicznych), psychologicznych, neuropsychologicznych, neurolingwistycznych uwarunkowań diagnozy i terapii neurologopedycznej i audio fonologicznej; 
• metodyki postępowania neurologopedycznego z uwzględnieniem neuroobrazowania strukturalnego i funkcjonalnego, farmakoterapii, założeń medycyny paliatywnej, neonatologii i alternatywnych metod komunikacji (AAC).